Er is een lijn
Die ik niet hoef te tekenen met krijt
Maar al voldoende is met het trillen
Van mijn stem
Die blik in mijn ogen
En de taal van mijn lichaam
Met het weten van mijn ziel
Kon ik alleen mijn kwetsbaarheid
En naaktheid in totale weerloosheid aan jullie tonen
Een grens is een muur
Een slot op de deur
En ook een fluistering van binnenuit
Die zegt:
‘Tot hier’
‘En absoluut niet verder’






